วันนี้ได้มีโอกาสไปนั่งชิวๆฟังเพลงแจ๊ส ที่ร้านบราวน์ชูก้า
ต้องขอบคุณแอ้ที่พาไปรู้จักร้านที่แบบว่าแจ๊สจ๋าขนาดนี้ ซึ่งสำหรับเราแล้วก็เวิร์คๆใช้ได้เลยล่ะ
ไม่เคยพยายามในการฟังแจ๊สขนาดนี้ ปกติถ้าจะฟังก็เปิดฟังจากคอม นั่งชิวๆ ทำงานหรือขับรถ
ถ้าฟิลที่ชอบที่สุดก็คือตอนงานแจ๊สเฟส ที่นั่งฟังชิวๆกลางสนามหญ้า พร้อมลมเย็นเอื่อยๆ แล้วก็ทิ้งตัวลงบีนแบคเนี่ยแหละใช่เลย (ง่าาาา ปลายปีนี้เจอกัน:D)
ไปวันนี้เพื่อนของแอ้ก็ขึ้นเล่นด้วย(เล่นเปียโน)
ในวงที่วันนี้กิมไปเจอก็จะมีทั้งหมด สี่คน
คนแรกเล่นเครื่องที่เหมือนไวโอลินใหญ่ๆ เป็นเบส
คนที่สองก็เล่นเปียโน
คนที่สามกลอง
และคนที่สี่ก็แซคโซโฟน
ตอนเล่นก็ improvise กันสดๆ มีเจ๋งบ้าง หลุดบ้างตามสมควร
ความจริงของการฟังเพลงแจ๊สอย่างนึงคือ...
ถ้าเกิดว่าคุณฟังไม่เป็นแล้วล่ะก็
มันเหมือนกับการเอาคุณไปขังกรงในห้องที่มีเสียงหนวกหูน่ารำคาญอย่างรุนแรงซึ่งคนที่เคยโดนมาแล้ว คงไม่ปฎิเสธหรอกเนอะ ว่ามันเกินจริง
ที่พูดได้เพราะว่าก็เคยโดนมาแล้ว 555+
แต่ต้องบอกว่าโชคดีหน่อยที่เริ่มแก่แล้ว หัวมันก็เลยเปิดต่อเพลงพวกนี้มากขึ้นมั้ง
เริ่มซึมซับความเพราะจากจังหวะ การสอดประสานของเสียงจากแต่ละเครื่องเล่น
เช่น
เวลาที่เบส กลอง เล่นเป็นแบคกราวน์ แล้วให้เปียโนเป็นพระเอก ก็จะได้ฟิลนึงหรือเวลาที่แซคจะขอหล่อบ้าง เปียโน เบส กลองก็ต้องหลบให้ ก็จะได้อีกฟิลนึงเหมือนกันผลัดกันเป็นพระเอกกันคนละทีสองที
แต่ความงามมันคงอยู่ที่ตอนคนเป็นพระเอกเนี่ยแหละ จะเห็นเค้าสนุกเอนจอยเต็มที่
ไปกับการเล่นเป็นพระเอกของเค้าตอนนั้น
และไอ่ตอนนี้แหละที่คนจะรำคาญกันมาก...คำถามที่เกิดขึ้นมาประจำคือ มึงเล่นห่านไรอยู่วะเนี่ย
ซึ่งไม่ต้องคิดนะว่า
กิมแม่งฟังรู้เรื่องด้วยเหรอ คำตอบคือ "ไม่" ว่ะจิงๆแล้วเค้าจะเล่นให้มันเพราะๆคนฟังทั่วไปสนุกเค้าก็ทำได้นะ
แต่เหมือนกับเค้าต้องการเล่นในแบบที่เค้าต้องการเล่นมากกว่า มันเลยอาจไม่ค่อยเข้าหูของคนที่เพิ่งฟังใหม่ๆได้
แต่ว่ากิมก็ยังสนุกไปกับการละเลียดฟังเสียงของเครื่องเล่นต่างๆเล่นเป็นจังหวะ
ให้หัวสมองไม่ต้องคิดไรมาก ลอยๆไปตามจังหวะเสียงเพลงที่เค้าเล่นมาก็พอละ
สังเกตได้จากหัว ตัว และเท้าจะคอยขยับไปตามเสียงจังหวะ ตุ๊บๆๆๆ
ถ้าเกิดว่าจำเป็นต้องไปฟังเพลงแจ๊สโดยที่ไม่อยากไปเท่าไหร่นัก ก็ลองขยับๆตัวด้วย
มันจะช่วยให้เราสนุกได้มากขึ้นเล็กน้อย อิอิ
ถ้าวันไหนโชคดีหน่อย วงที่ขึ้นเล่นไม่เล่นเพลงแจ๊สหนักๆ ก็จะได้เจอเพลงที่แบบว่าจะตลาดๆหน่อย
ที่แบบว่าคนฟังไม่เป็นเข้าไปฟังก็ยังเอนจอยได้น่ะ(จะนึกภาพตามได้มั้ยหว่า) อันนี้ก็จะถือเป็นโบนัส
เพราะว่าตัวกิมเองก็ยังฟังแบบหนักสุดๆไม่ได้เหมือนกัน
สรุป...รวบรัดตัดความ วันนี้ไม่ได้มาสอนการฟังดนตรีแจ๊ส เพราะว่าก็ฟังไม่ค่อยจะเป็นเหมือนกัน
แค่อยากมาแชร์ประสบการณ์การไปฟังแจ๊ส และการฟังแจ๊สส่วนตัวว่าฟังไปได้ยังไง
และก็ขอquote คำพูดจากรุ่นพี่คนนึงตั้งแต่สมัยม.ต้นที่ทำให้เราชอบพวกเพลงบรรเลงไปเลย
"เพลงบรรเลงมันมีเสน่ห์ของมันคือ ไม่มีการยัดเอาเนื้อหาใส่หัวของคนฟัง
อารมณ์ของคนฟังตอนนั้นเป็นยังไง เนื้อร้องมันก็ขึ้นมาเองแหละ"ถ้าคิดได้ประมาณนี้ก็คงจะเอนจอยไปกับการฟังแจ๊สกันมากขึ้นล่ะนะ
ลองนั่งแบบหัวโล่งๆ ดูคนเล่นดนตรียิ้มหน้าบานตอนเล่น และฟังเสียงที่มีรับมีส่งสนุกๆที่ลอยมา
เอ้อ แค่นี้มันก็ทำให้เราหายเครียดจากความเหนื่อยล้ามาทั้งวันได้แล้วล่ะ
แต่ไม่ว่าจะฟังดนตรีแบบไหน อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เรามีทางผ่อนคลายได้เพิ่มมากขึ้นอีกทางแหละนะ
ถ้าใครมีแนวไหนน่าสนใจและหาแนวร่วมฟังบอกได้...อยากลองอีกหลายๆแบบอยู่เหมือนกันคับ
ขอให้แฮปปี้กับการฟังเพลงกันทุกคนนะ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็ตาม
สวัสดี
แผนที่ของบราวชูก้า
http://tinyurl.com/brownsugar
(เอารูปตัวเองมาใช้ละ ถ่ายจากออฟฟิศมา)
